Betlejem.html

dolar amerykański(USD): 3,0088



Ten artykuł dotyczy miasta w Palestynie. Zobacz też: inne miejscowości o tej nazwie.

Współrzędne: 31°42′11″N 35°11′44″E / 31.70306, 35.19556

Betlejem
Państwo	Palestyna /  Izrael
Burmistrz	Wiktor Batarse
Powierzchnia	30 km²
Położenie	31° 42' 11 '' N 35° 11' 44 '' E
Ludność (2006) • liczba ludności	29 927
Miasta partnerskie	Asyż (Włochy) Ateny (Grecja) Burlington (USA) Częstochowa (Polska) Glasgow (Wielka Brytania) Kolonia (Niemcy) Pawia (Włochy) Sarpsborg (Norwegia) Rabat (Maroko) Werona (Włochy)
Położenie na mapie Palestyny Betlejem
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Bazylika Narodzenia w miejscu gwiazdy miał znajdować się źłóbek

Betlejem (heb. בית לחם Bêṯ Leḥem; dosłownie "dom chleba"; nowohebrajskie Bejt Lechem; ar. بيت لحم Bajt Lahm; dosłownie "dom mięsa") - miasto w środkowej części Palestyny.

Położone w Judei, na obszarze Zachodniego Brzegu Jordanu, 8 km na południe od Jerozolimy, na wysokości 765 m n.p.m. Aglomeracja Betlejem obejmuje jeszcze miasta Beit Jala i Beit Sahour.

edytuj Ludność

Ludność ok. 30 tys., w większości Palestyńczycy chrześcijańskiego i muzułmańskiego wyznania - chrześcijanie stanowią 1/3 ludności, jednak wielu z nich wyemigrowało w latach 2000-2003. W latach 1967-1995 miasto znajdowało się pod okupacją Izraela, od 1996 roku, na mocy układu z Oslo, jest częścią Autonomii Palestyńskiej.

edytuj Powiązania z Biblią

Według Ewangelii wg św Mateusza i Łukasza miejsce narodzenia Jezusa Chrystusa i Dawida to Betlejem.

edytuj Zabytki

Betlejem jest ośrodkiem kultu religijnego chrześcijan i miejscem pielgrzymek. Znajduje się w nim kościół Narodzenia (zbudowany w 326 roku przez Konstantyna Wielkiego, w 550 roku przebudowany przez Justyniana I Wielkiego, a w XII wieku przez krzyżowców), pod którym znajduje się Grota Narodzenia. W mieście znajduje się też kościół Św. Katarzyny, klasztory, oraz założony w 1973 roku uniwersytet.

edytuj Najnowsza historia

W 2002 roku kościół był okupowany przez grupę ok. 40 bojowników palestyńskich, którzy schronili się tam w czasie akcji policyjnej wojsk izraelskich - po 5-tygodniowym oblężeniu zawarto porozumienie, na mocy którego część bojowników została odesłana do Gazy, a kilkunastu deportowano do krajów europejskich. Po uwolnieniu kościoła znaleziono w nim kilkadziesiąt założonych ładunków wybuchowych. Miasto znajduje się od tej pory pod zaostrzoną kontrolą - blokada dróg i okresowe wprowadzanie godziny policyjnej. Od 2006 roku miasto zostało całkowicie otoczone 8 metrowym, betonowym murem.

edytuj Dzielnice mieszkaniowe

Dzielnice mieszkaniowe (Harat) w Betlejem są żywą historią miasta. Tworzą niezwykłą mozaikę otaczającą główny plac Żłóbka. Ich nazwy pochodzą zwykle od miejsc, z których przybyli osadnicy (np. Harat Nadżar to miejsce, gdzie osiedlili się przybywający z krainy Nadżar wcześni chrześcijanie, przedstawiciele chrześcijaństwa monofizyckiego), bywa też, że nazwy są związane z jakąś legendą (np. Harat Tardżuma, czyli Dzielnica Tłumaczy, której założyciel, Włoch ożenił się chrześcijanką arabskiego pochodzenia i pracował jako tłumacz dla księży oraz pielgrzymów) lub np. z funkcją (Harat al-‘Ajn, czyli źródło – miejsce skąd miasto czerpało wodę). Głównym traktem jest biegnąca od placu Żłóbka ulica Żłóbka z licznymi sklepami, pracowniami jubilerskimi, barami i kafejkami. W otoczeniu miasta winnice, gaje oliwne i migdałowce.

edytuj Gospodarka

Gospodarka Betlejem obejmuje rzemiosło, handel i drobny przemysł, m.in. pamiątkarstwo; przemysł rolno-spożywczy - uprawę winnic, fig i oliwek. Duże znaczenie gospodarcze ma turystyka, zwłaszcza pielgrzymkowa.

edytuj Źródła

• Lesław Daniel Chrupcała, Betlejem - kolebka Mesjasza, Kraków 2003.
• Donato Baldi, W Ojczyźnie Chrystusa - Przewodnik po Ziemi Świętej, Kraków-Asyż 1982.
• Encyklopedia Audiowizualna Britannica – Geografia I – ISBN 83-60563-07-6

Zobacz zbiór multimediów na Wikimedia Commons:
Betlejem